Jura Szwabska (Schwäbische Alb) to kraina, która wynurzyła się przed milionami lat z morza jurajskiego. Jej oryginalne formy geologiczne przeplatają się z łagodnymi wzniesieniami. To charakterystyczne niewysokie pasmo o szerokości 50 kilometrów ciągnie się na długości około 220 kilometrów i przecina na ukos Badenię-Wirtembergię od zachodnich brzegów Jeziora Bodeńskiego aż po kotlinę Nördlinger Ries. W czasach prehistorycznych zionęły tu ogniem wulkany, a nawet zagościł przedstawiciel kosmosu: ogromny meteoryt spadł na ziemię, w skutek czego powstały tu kotliny Nördlinger Ries i Steinheimer Becken. Dziś kraina ta wita swoich gości przyjaźniejszymi gestami. Potężne twierdze i romantyczne kościoły górujące nad wzgórzami także kształtują tutejszy krajobraz. Przykładem może być ostatnie dzieło Balthasara Neumanna – kościół opactwa Neresheim. Jura Szwabska to rozległe płaskowyże, rzadkie lasy liściaste i wrzosowiska porośnięte jałowcem, tajemnicze jaskinie z ich podziemnymi dziwami oraz wierzchołki gór, z których zobaczyć można Schwarzwald, a przy ładnej pogodzie nawet Alpy.
Bogate w tradycje miasta przeplatają się z melancholijnymi wioskami, wspaniałe krajobrazy i tereny wypoczynkowe mieszają się z atrakcjami historycznymi i geologicznymi. Najwyższe wzniesienie na wschodzie, Ipf, osiąga 668 metrów n.p.m., zaś Lehmberg ma 1015 metrów n.p.m. Od północy Jura opada stromo, przypominając zniszczony mur, natomiast od południa niemal niezauważalnie przechodzi w przedgórze Alp (Prealpy). Tam, gdzie dziś między krzewami jałowca spokojnie pasą się owce, przed milionami lat syczały wulkany, plując rozżarzonymi kamieniami w niebo – Jura Szwabska była jednym z najbardziej wulkanicznych obszarów na ziemi. Wiele występujących w tutejszej przyrodzie znalezisk i fenomenów związanych z historią ziemi czyni z tej krainy jedyny w swoim rodzaju park geologiczny. Rzadkie skamieliny pradawnych zwierząt można tu znaleźć także dziś.
